Język polski zaliczany jest do grupy języków słowiańskich, a dokładnie zachodniosłowiańskich, wśród których można wyróżnić jeszcze język czeski, słowacki, górnołużycki oraz dolnołużycki. W związku z tym, że języki te należą do jednej rodziny, są również do siebie zbliżone, szczególnie pod względem brzmienia. I tak na przykład, z językiem polskim sporo wspólnego ma język czeski oraz słowiański, zwłaszcza jeśli porównywać go z takimi językami jak francuski, czy angielski.

Trzeba jednak pamiętać o tym, że to co podobnie brzmi wcale musi oznaczać tego samego. Są to tak zwane słowa – pułapki, których dosyć dużo można się doszukać w polsko-czeskim słowniku. Dla lepszego zobrazowania tej zależności można powołać się na następujące, nieco zabawne przypadki: „ostatni” po czesku to „inny” po polsku, zaś czeska „prasa” w słowniku polskim oznacza tyle samo co „świnie’. Jak widać, wszystkie te słowa brzmią znajomo i z każdym z nich można się spotkać zarówno w mowie polskiej, jak i czeskiej.

Nieco podobne do języka polskiego są także rosyjski, białoruski i ukraiński, które zalicza się do grupy języków wschodniosłowiańskich. Pewnych cech wspólnych można doszukać się także z językami południowosłowiańskimi, wśród których znajdują się między innymi chorwacki i serbski.

Trudno więc jednoznacznie ocenić, który język jest najbardziej zbliżony do naszego rodzimego. Jest to to bowiem kwestia wysoce subiektywna.